Birinci hata: izin başvurusuna mal yola çıktıktan sonra başlamak. Kullanılmış eşya ithalatında bakanlık izin süreci, TAREKS denetiminden bağımsız ve çok daha uzun bir süreçtir. Mal limana geldiğinde başvuru henüz sonuçlanmamışsa, ardiye ve demuraj maliyeti hızla birikir.
İkinci hata: üretim yılını belgeleyememek. Makinenin üzerindeki etiket okunamıyorsa veya üretici artık faaliyette değilse, üretim yılını kanıtlamak beklenenden çok daha zor olabilir. Satın alma kararından önce üreticiden yazılı bir beyan istemek, sonradan yaşanacak sorunları büyük ölçüde ortadan kaldırır.
Üçüncü hata: yenileştirilmiş ürünü sıfır gibi beyan etmek. Revizyondan geçmiş bir makine, mevzuat açısından hâlâ kullanılmış eşya sayılabilir. Faturada 'refurbished' ifadesi geçen bir ürünün sıfır olarak beyan edilmesi, hem denetimde hem de sonraki incelemelerde ciddi sorun doğurur.
Dördüncü hata: teşvik belgesi kapsamındaki muafiyeti gözden kaçırmak. Yatırım teşvik belgesi olan firmalar, belge eki makine listesindeki kalemler için farklı bir rejimden yararlanabilir. Bu ihtimal değerlendirilmeden başvuru açmak, gereksiz süre ve maliyet demektir.
